Ο ισχυρισμός μάλιστα πως είναι εκ διαμέτρου αντίθετες δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αναζήτηση όλων εκείνων των στοιχείων που ενδεχομένως να αναδείξουν μία άλλη οπτική και θεώρηση των πραγμάτων. Και είναι αυτό φανερό (γιατί ο Πλάτωνας ενώ μνημονεύει όλους σχεδόν τους αρχαίους), δεν αναφέρει πουθενά το Δημόκριτο, ούτε ακόμα κι εκεί που θα έπρεπε να τον αντικρούσει, ξέροντας προφανώς ότι έχει να κάνει με τον μεγάλο φιλόσοφο…». Κι απ’ αυτά φαίνεται το πόσο διαφέρουν όσοι βλέπουν τα πράγματα φυσιογνωστικά από όσους τα βλέπουν λογικά. «Η έλλειψη εμπειρίας είναι η αιτία που μειώνει τη δυνατότητά μας να κατανοήσουμε στο σύνολό τους τα πράγματα που υποπίπτουν στην κοινή αντίληψη. «…Εκείνοι που απόρριπταν την επ’ άπειρο διαίρεση –αφού μας είναι αδύνατο να διαιρούμε επ’ άπειρο κι έτσι να διαπιστώσουμε ότι η διαίρεση δεν έχει τέλος– λέγανε ότι τα σώματα αποτελούνται από αδιαίρετα στοιχεία και είναι δυνατό να διαιρεθούν μέχρι να φθάσουμε σ’ αυτά. «Και αποκαλείται άτομο — όχι επειδή είναι το ελάχιστο».
«Χαμογέλα λίγο»: Ποιοι είναι οι τρόποι να θέσεις τα όριά σου και να κάνεις τους άλλους να κατανοήσουν τη θέση τους.
Από την άλλη πλευρά, ο Δημόκριτος, για τον οποίο η αρχή δεν συνδέεται με την εμφάνιση, θεωρεί τον κόσμο των αισθήσεων ως τον TrueLuck casino πραγματικό, πλήρη περιεχομένου, ενώ ο ίδιος παραμένει χωρίς ύπαρξη και πραγματικότητα. Η πιο υπεύθυνη ψυχολογική προσέγγιση υποστηρίζει ότι η τύχη (όπως την αντιλαμβάνονται πολλοί), εξαρτάται από το πώς εστιάζουν, ερμηνεύουν, επιμένουν και παραμένουν ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες. Οι επαφές αυτές συχνά φέρνουν καινούργιες πληροφορίες ή συνδέσεις που απουσιάζουν εντελώς από τον στενό κύκλο ενός ατόμου.
- Στο έργο του Σύστημα της Λογικής , System of Logic, 1843,, ο Μιλ ανέπτυξε μια εμπειριστική θεωρία της γνώσης και του επιστημονικού συλλογισμού με βάση τις εμπειρικές, όπως έλεγε, επιστήμες – δηλαδή, τη Λογική και τα Μαθηματικά.
- Τα χρησιμοποιούν ακόμα και για να δουν μέσα από αυτά το μέλλον.
- Στα επιμέρους ζητήματα όμως λέει ότι η τύχη δεν αποτελεί την αιτία κανενός πράγματος (ανάγοντας το κάθετι σε άλλες αιτίες), όπως λ. χ.
- Έπειτα η γέννηση — η ακμή και η παρακμή είναι πολύ γενικές, πολύ αόριστες έννοιες, μέσα στις οποίες, βέβαια, μπορούν να χωρέσουν τα πάντα, αλλά και με τις οποίες τίποτε δεν μπορεί να κατανοηθεί.
- Η φιλοσοφία σημαίνει την αναζήτηση και όχι την κατοχή ενός πράγματος.
- «Αλλά τι αξία μπορεί να αποδοθεί σε μια φιλοσοφία (δηλαδή τη Στωική) που σαν τις γριές και μάλιστα τις αγράμματες γριές πιστεύει πως τα πάντα γίνονται από την ειμαρμένη; …Ο Επίκουρος μας λύτρωσε και μας απελευθέρωσε…».
Σε μετασχηματιστή στην Άρτα σημειώθηκε έκρηξη: Πολλές περιοχές έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα – Βίντεο που καταγράφει την αρχή της φωτιάς.
Η φιλοσοφία μάς ανοίγει νέους δρόμους και αναζητά απαντήσεις σε ερωτήματα που πιθανώς ξεπερνούν τις ανθρώπινες γνωστικές δυνατότητες — βοηθώντας στη διερεύνηση των ορίων της ανθρώπινης σκέψης, ακόμα και όταν δεν φτάνει σε κάποιο αποτέλεσμα ο επαγωγικός της προβληματισμός. Ξεχωρίζει από άλλους τρόπους αντιμετώπισης των παραπάνω προβλημάτων επειδή τα προσεγγίζει με κριτικό και γενικώς συστηματικό τρόπο βασισμένη σε λογικές εξηγήσεις. Φιλοσοφία είναι ο κλάδος της σκέψης που ασχολείται με οριακά, θεμελιώδη ή έσχατα ερωτήματα και προβλήματα, όπως αυτά της ύπαρξης, της γνώσης, της αιτίας, της γλώσσας ή του νου. Συνάμα — η θεολογία και το Δόγμα αδυνατούν ν’ αντιμετωπίσουν τα γεωμετρικά επιχειρήματα τα οποία είτε αποκρούονται ως ακαταλαβίστικοι γρίφοι είτε κατακεραυνώνονταιως θέσεις ενός μεταμφιεσμένου αθεϊσμού. Για παράδειγμα, τα μαθηματικά μας απαλλάσσουν από κάθε σκέψη για τους σκοπούς και από κάθε δεισιδαιμονία, μεριμνούν μόνο για τις ουσίες και τις ιδιότητες των σχημάτων. Η καταφυγή του Σπινόζα στη μαθηματικο-γεωμετρική σκέψη (όπως καταλαβαίνουμε), έχει πολλές αιτιολογήσεις.
ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ
Τα χρησιμοποιούν ακόμα και για να δουν μέσα από αυτά το μέλλον. Πλούτιζε χωρίς κόπο και όλα στη ζωή του κυλούσαν χωρίς εμπόδια! Για παράδειγμα, είναι γνωστό πως οι Καππαδόκες Πατέρες ταύτισαν τους όρους υπόσταση και πρόσωπο. Γι’ αυτό και όλες οι αλήθειες που διατυπώθηκαν από τους Έλληνες φιλοσόφους, ποιητές και συγγραφείς, επειδή ακριβώς οφείλονται στην επενέργεια του σπερματικού θείου λόγου μπορούν να θεωρηθούν σε τελευταία ανάλυση ως αλήθειες χριστιανικές. Οι Πατέρες κινήθηκαν στο επίπεδο των ιδεών και των πολιτιστικών ρευμάτων της εποχής τους — τόλμησαν και διαλέχθηκαν με αυτά και συνέβαλαν με τον τρόπο αυτό μεταμορφωτικά στην διαμόρφωση ενός άλλου πολιτισμού της ανθρωπότητας’’ . Οι Πατέρες της Εκκλησίας εμφορούμενοι ενός ανοιχτού πνεύματος που αγκαλιάζει κάθε τι διαφορετικό και το εγκολπώνει στη θεολογική σκέψη υπό άλλες αφετηρίες και προοπτικές, κατάφεραν να διαλεχτούν με την εποχή τους και με τα φιλοσοφικά σχήματα του εθνικού κόσμου.
Βιβλίο / Ελισάβετ Χρονοπούλου: «Οι δωσίλογοι ήταν πολλοί, αδίστακτοι και δεν τιμωρήθηκαν»
– Να επιδιώκεις τούς κόπους — από τους οποίους προέρχονται τα μεγάλα και λα-μπρά αγαθά στους ανθρώπους. – Μη δείχνεις σε όλους εμπιστοσύνη παρά μόνο στους δοκιμασμένους• διότι το πρώτο αποτελεί ανοησία, ενώ το δεύτερο δείγμα σωφροσύνης. «Όπερ μάλιστα την αρετήν συνέχει — το αιδείσθαι», Δημ.
Τέλος, να σημειωθεί πως επανάσταση αποτελεί και η ταύτιση των όρων υπόσταση και πρόσωπο από τους Πατέρες και ιδιαίτερα από τον Μ. Έτσι, χρειάστηκε να δοθεί προσοχή από τους Πατέρες στην μεταποίηση των όρων, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε αιρετική απόκλιση μιας και οι όροι όπως ο όρος ‘’πρόσωπο’’ είχε χρησιμοποιηθεί με την έννοια του προσωπείου . Γι’ αυτό και οι Πατέρες άντλησαν από την αρχαιοελληνική φιλοσοφία όρους όπως πρόσωπο (υπόσταση), φύση, ουσία, ενέργεια για να εκφράσουν στη δογματική διδασκαλία την πίστη της Εκκλησίας. Εξάλλου (η αλήθεια δεν βρίσκεται στις λέξεις), αλλά στα πράγματα . Έννοια, η οποία βέβαια αποτέλεσε για τη θεολογική σκέψη σημείο αιρετικών αποκλίσεων . Κάτι τέτοιο όμως δεν ήταν εύκολο, αν λάβουμε υπόψη μας πως ο Σαβέλλιος χρησιμοποιούσε τον όρο πρόσωπο με την αρχαία ελληνική έννοια του προσωπείου .
Το δόγμα του θετικισμού απορρίπτει κάθε υπερβατικό στοιχείο, όπως και τις απόκρυφες δυνάμεις ή αιτίες, τις οποίες θεωρεί είτε ανύπαρκτες είτε εντελώς ακατανοήτες για τον ανθρώπινο νου. Ο θετικισμός (ως επιστημονική φιλοσοφική θέση), υποστηρίζει ότι μία πρόταση ή φυσικός νόμος επιβεβαιώνεται ως αληθής μόνο όταν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί λογικά και εμπειρικά. Αν ξεκινήσουμε από τον Δημόκριτο (ο οποίος δεν ανήκει στους σοφιστές), θα καταλάβουμε πως η διδασκαλία του απομακρύνεται από την αλήθεια: ο κόσμος υποτάσσεται στο άδικο και το ψέμα, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει την πολιτική και πολιτισμική ασθένεια που επιβάλουν οι βάρβαροι, τους οποίους, παρά την υποτιθέμενη ευεργεσία τους, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς. Το συγκεκριμένο φαινόμενο δεν έχει άλλη βάση από τον φόβο και τη θέληση του ανθρώπου να επιτύχει έναν «ανώτερο σκοπό», που κατανοείται ή αντιλαμβάνεται πνευματικά μόνο με την αθανασία ως προοπτική.